In een boekenhuisje nam ik de roman ‘Giph’ mee. Deze paperback renoveerde ik tot een prachtige handgebonden hardcover met leeslint die ik cadeau deed aan een vijftienjarige. Hij blij en bij mij kwamen er allemaal herinneringen boven aan het werk van Giphart dat ik door de jaren heen las en waar ik het las.
Welk boek zit je eigenlijk te lezen? Lees eens voor… Dat vroeg ik ooit aan een middelbare schoolvriend, terwijl we samen zeilden op de Friese meren. Urenlang zat hij in de kuip te lezen, terwijl wij het schip bestuurden.
Hij begon voor te lezen — en stopte pas toen het boek uit was.
Gipharts’ univerversum
Ronald Giphart had ons allemaal gegrepen. Het werd een collectieve kennismaking met de schrijver en zijn werk en het is een herinnering die is blijven hangen. Welk boek hij precies voorlas, weet ik niet meer. Het is lang geleden. Misschien ‘Phileine zegt sorry’, of een ander werk uit zijn begintijd.
Later las ik meer van hem. Zijn deel in de Privé domeinreeks vond ik geweldig. Tijdens mijn studie kwam ik geregeld in theatercafé de Bastaard in Utrecht — een plek die ook in zijn werk opduikt. Soms zat hij daar aan de toog, omringd door studenten Nederlands. Een vermakelijk schouwspel.
Onlangs las ik nog ‘Alle tijd’, een prachtig boek over vriendschap en ouder worden. Misschien wel het beste dat ik tot nu toe van hem las.
Boekbindproject
Die herinneringen komen vanzelf boven terwijl ik aan een boekbindproject werk. In een boekenhuisje vond ik een exemplaar van Giphart. Dat nam ik mee naar huis om het op te knappen — en om het cadeau te doen aan de vijftienjarige neef van mijn vrouw.
De tekst loopt verder onder de foto’s.
Van oude paperback naar gave gebonden hardcover
Ik haalde de oude kaft eraf en verstevigde de rug met lijm, een leeslint en een kapitaalbandje. Daarna mat ik alles op en maakte van karton en boekbindlinnen een nieuwe hardcover.
Het cadeau viel in de smaak. Mijn neef was er blij mee — en begon er meteen in te lezen.
Wil jij ook een mooie versie maken van je favoriete boek?
Stuur me een bericht.
